Aangenaam, Karin de Bie-Elfrink, 59 jaar, vrouw van André, moeder van Laura en Milena, dochter van Jopie en Wim en vriendin van velen ;-).
Opgegroeid in Heerlen in een gezellig gezin. In mijn jeugd bekend met moeilijk behandelbare astma, waarvoor veel afwezigheid op school en veel artsenbezoek en ziekenhuisopnames. Wandelen is mij met de paplepel ingegoten vooral door mijn vader. Vele wandelingen en vakanties in Oostenrijk in mijn jeugd, waar ik terugkijkend meer van geniet, dan op dat moment zelf. De gevleugelde uitspraak volgens mijn ouders was: “Is er nog geen cafeetje, ik ben zooo moe”. Ik liep veel met mijn vader, en na het overlijden van mijn moeder in 2013, gingen we nog veel vaker op pad. Georganiseerde wandelingen in Egmond, Zandvoort of dicht bij huis. Mijn vader sprak vaak over Santiago de Compostela, de wandeltocht die ontbrak in zijn indrukwekkende lijst van lange afstandspaden.
Helaas overleed mijn vader tijdens een mooie wandeltocht met mij. Amper een jaar nadat mijn moeder overleed. De abrupt afgebroken wandeltocht met mijn vader was destijds (2017) de grootste drijfveer om het pelgrimspad te bewandelen.
Tijdens deze 4 weken durende tocht leerde ik loslaten wat ik toch niet kon controleren. Ik ontmoette mensen met verschillende achtergronden en culturen, en keek voorbij de eerste indruk. Sommige dagen was ik op mezelf aangewezen (en op mijn grote blaren en spierpijn). Ik ontdekte mijn kracht en mijn doorzettingsvermogen. Wat heb ik afgezien, gehuild en genoten! Ik maakte hem af voor mijn vader.
Deze ervaring gaf me ook moed om na de tocht een nieuwe weg in te slaan, van secretaresse in het ziekenhuis naar pedagoog in de GGZ, met daaraan voorafgaand een pittig hbo-studie.
Na 9 jaar kies ik er, na alles wat het leven brengt, bewust voor om opnieuw een pelgrimspad te gaan lopen. Porto-Santiago-Finisterre. Een tocht van ongeveer 380 kilometer.
Trek je stoute schoenen aan en de wereld ligt aan je voetenTijdens mijn middelbare schooltijd besloten door longarts en ouders dat ik het beste af zou zijn in het Nederlands Astmacentrum Davos, waar ik vanaf mijn 15e tot mijn 17e verbleef. Daar voelde ik me gezond, leerde er veel over mezelf en over astma, en had er (eigenlijk) een hele leuke tijd.
Moeilijk was het om na twee jaar Davos weer thuis te komen en je leven op te bouwen. Maar gelukkig lukte dat na een tijdje. Ik maakte de HAVO af, ging na wat omzwervingen naar de MEAO en kreeg al vrij snel een baan in het ziekenhuis te Heerlen waar ik met wat kleine onderbrekingen meer als 30 jaar gewerkt heb. In 2023 rondde ik mijn hbo-opleiding Pedagogiek af. Ik wilde iets betekenen voor kinderen, jongeren en hun ouders, Ik mocht starten als pedagoog van het ambulante team bij Lionarons GGZ Kind en Jeugd. Ik heb een plek gevonden die voor mij voelt als thuiskomen. Ik merk dat ik, juist door mijn eigen levenservaring veel kan betekenen voor de gezinnen die ik mag begeleiden.
En opeens had ik het te pakken. Het wandelvirus (wijsheid komt met de jaren). Inmiddels liep ik 3 x de nacht van Gulpen (70 km), 7 x de Kennedymars (80 km) en 2 x de Nijmeegse Vierdaagse en menige wandeltocht in Zuid-Limburg, Oostenrijk en Spanje. Nu komt er waarschijnlijk een hele tocht vanuit Portugal bij.
""Miljoenen voetstappen gingen me voor. Maar ook ik wil mijn voetafdrukken achterlaten op de camino naar Santiago de Compostela. Er leiden vele caminos (=wegen) naar dit bedevaartsoord. Ik begon met de bekendste: camino Frances. Oorspronkelijk start deze in Frankrijk, met binnen enkele dagen een doorsteek naar Spanje. Nu wandel ik Porto naar Santiago de Compostela, de camino Portugues. Mocht ik nog tijd overhebben, dan wandel ik vanuit Santiago door naar Finisterre. Dit is een symbolisch eindpunt, het einde van de wereld, het 0 punt. Ik heb vier weken (- 3 dagen), wat neerkomt op ongeveer 20-25 km per dag.""
""Onderweg zijn sobere herbergen ingericht waar je kunt overnachten. Toegang krijg je met je pelgrimspas. Het wordt wederom een uitdaging om terug te keren naar soberheid en drukke slaapzalen. Ik zal het gaan beleven. Maar ik ben niet te streng voor mezelf. Dus een enkele keer neem ik een hotel of pension. Met een eigen kamer. Als je de tocht volbrengt ontvang jr een “Compostela”. Een oorkonde waarop ik heel trots op ben en waar ik graag een tweede aan toevoeg!" "
""Santiago de Compostela is een bedevaartsplaats voor de apostel Jakobus. De camino leidt naar het graf van deze apostel in de kathedraal van Santiago. In principe heeft de tocht een religieus karakter, namelijk om de apostel te vereren. Maar je mag natuurlijk zelf invullen welk doel het voor jou heeft. Mijn voornaamste doel is tijd voor mezelf, hoofd in de wind en gaan! En te genieten van de natuur en de rust. De fysieke uitdaging vind ik ook wel erg stoer ;-).""
Je kunt me emailen. Ook kun je je abonneren op mijn nieuwsbrief. Of reageren op mijn blogs.